Bir gitmenin ardından kesik kesik...
Deniz Koloğlu
Beni Tayland’a götürdüm. Gezdirdim, yedirdim içirdim, tatlara boğdum, ılık güneşe bıraktım ve memlekete geri getirdim.
Şeyler ve hareketler orada yavaş ama yoğun.
Orda her şeye uzaktan baktığıma dair kendimi çoğunlukla kandırdım; bütün tuvaletler uzayda değil mi?!
Tayca Türkiye’nin Ege ağzı gibi; yukarı doğru, ince tonda (özellikle kadınlarda), vurgular hep ayakta, cümlelerin sonu havada asılı, kelimeler yaylı.
Biz beyazlar ve bizi ağırlayan taylar, birbiriyle pek kaynaşmıyorlar.
Biz beyazlar alışkanlıklarını orda da gidermekten çekinmiyor, “başkadır, huyu suyu ayrıdır” demiyor, gözünün yaşına bakmıyor. Taylar, kibarca onun alnındaki teri siliyor.
Aslında içimdeki bir yere gittim; Tayland’ı içimde gezdim, Tayların yüzünde hep beyaz bir yansımaydım.