SEN BU YAZIYI OKURKEN BEN ÇOKTAN ÇEKMECELERİ BOŞALTMIŞ OLACAĞIM.
Hafıza bir nimettir. Bu büyük bir yalan arkadaş. Hafıza dediğin yanlış kullanımda kişinin kendi ırzına geçme halidir. Aslında pek çok kişi -borderline- gibi vahşi bir hastalığa yakalanmıştır hayatının bir arasında. Ve yine pek çok kişi bu arayı sağılıklı hale getirmek yerine onu unutmayı, hatta inkar etmeyi tercih etmiştir. Yaşadıkları olumsuz şeylerin üzerine son kullanma tarihi atıp durumu kurtarabileceğine inananlar, inanın çok zor durumdalar. Alnına tükürüp, gelişine okkalı bir küfür sallayınca biteceğine inanlarsa çok daha patetik bir haldeler şüphesiz. Kişiler, unutmak istedikleri zamanları ötelerler, yabancılaşırlar bir aralar severek harcadıkları hayatlarının o arasına. O arada sevdikleri adamlara, ettikleri yeminlere, yattıkları yataklar, söyledikleri yalanlara, yaptıkları hatalara…
Oysa gerçekte o ara, öylece duruyordur çekmecede. Hani bir daha giyilmeyeceğine inanılan eski giysilerin hemen altında. Fakat gerçekte devam eden hayat, modaya endeksle sürekli kendini tekrar eder. Vesselam, ne yaparsan yap o çekmece açılır ve hafızanın unutmakla yükümlü olduğu o dönem, uğradığı şiddetten sonra her gün daha büyük bir nefretle beklediği o ana kavuşur. Zamanında onu ötelemenin bedelini, kendi ırzına geçerek ödeme vaktidir şimdi. Ve kötü haber, artık eskisi kadar vurdumduymaz değilsinizdir ne yazık ki.
Sırf yıllardır beklemekten, içinize doğru sivrileşen tüm dişleriniz, özellikle sahibine diş geçirmek için can atar bir hale gelmiştir ve siz artık belki onu metanetle karşılayacak yaştasınızdır evet ama bir o kadar yorgunsunuzdur muhtemelen. Hiç kimseye, hele ki geçmişinizin unutmak istediğininiz bir kısmına hesap veremeyecek kadar kırılmışsınızdır belki de. Ya da belki tam da neye elinizi atsanız kuruduğuna inandığınız bir zamanda açılıvermiştir çekmece ve siz unuttuğunuzu sandıklarınızla beraber mevcuttaki durum tarafından tam anlamıyla becerilirsiniz.
Tüm bunlar olası hallerden bir kaçıdır. Tabi ki bu haller biraz acımasız hallerdir.
Mesela beklenmedik bir seramoniye de dönebilir karşılaşmanız. Oturup iki kadeh bir şeyler içmeyi teklif edebilirsiniz zamanında ötelediğiniz, unutmak istediğiniz anılarınıza. Biraz laflayıp sonra af dilersiniz vaktinde cengaverlik yapıp karşılarına dikilmek yerine önce tekme tokat girişip sonra yok saydığınız hatıralarınızdan. İşveli bir bakışla ayartıp, sevecen bir ses tonuyla aklını alabilirsiniz o içinize doğru sivrileşen dişlerinizin. Olabilir, yapabilirsiniz. İşte bu, şikâyet ettiğiniz onca yavşak insandan biri olduğunuzu anlamanız gereken andır fikrimce. Eğer bunu yapabiliyorsanız, siz olmuşsunuzdur. Kendinizi bile bir yabancıyı fetheder gibi fethedip, ayartıp, kışkırtıp, ayarsızca kandırabilirsiniz. Artık yaşadığınız hayat pek ciddiye alınmasa da olur. Çünkü unutulanlar, hesaplaşmak ister. Kandırılmak değil. Hafıza saldırgandır. Onu alt etmek için, geçiştirmek yerine çata çat kavgaya tutuşmak ve sonra af dilemek gerekir. Unutulan ve yersizce hatırlanan tüm anlar rövanş ister. Kişiye düşen en ulvi görevse bile bile lades demektir. Evet, sizi çekmeceme saklamıştım, doğrudur, şimdi dilediğinizi söyleyin, ardından mazeretimi dinleyin, biraz dövüşelim, sonra oynaşalım ve bitsin bu çile, diyebilmektir sanırım mesele. Çünkü en zorudur barışmak, çünkü barışmadan olmaz.
Bir seçenek daha var tabii. Baştan hafıza tazelememek, fazla deşmemek ve bununla doğru orantıda fazla unutmamak. Kişi zaten hatırlaması gerekeni seve seve hatırlar. Bellek saklar, hafıza unutmaz. Sen unutmayı inadına tercih etmedikçe. Yani unutmak ne kadar çözüm değilse, biteviye hatırlamak da bir o kadar çözüm değildir. Dengeyi bulunca, bellek ve hafıza çok daha uyumlu çalışır bünyeyle, akıl sağlığı baki kalır. Şarkılar daha suçsuz anılırlar. Son kadehi içmek, ertesi sabaha büyük bir dert olmaz.
Ama yok, sen çoktan yok saymışsan bir zamanlar yaşadıklarını, saklamışsan sağa sola anılarını, dengeyi bulamamışsan vaktiyle, o zaman daha fazla vakit kaybetme derim. Sözün kısası, eğer Tanrı’ndan hayatının bundan sonraki kısmını yeni sekmede açmasını diliyorsan, önce gidip çekmeceleri indirmelisin dostum.