Aşkın Kokusu
Kerem Erol
İnsana sevgilisi güzel kokar. Bu yazının özü bu. Kalan satırlar aslında hikâye. İster döner ustası olsun sevgili, ister vinç operatörü, ister koşarak çıkmış olsun basamakları, ister yeni çıkmış olsun denizden, sevgili güzel kokar.
Sevgili uykuya yatarken ballı süt kokar, uykudan kalktığında kızarmış ekmekle taze çay. Sevişirken huzur kokar şehvetle birlikte, seviştikten sonra mutluluk. Ağaçların arasında yürürken elele çamlardan daha çok reçine kokar. Bakarken aşkı paylaşan iki parça ekmeğe, sevgili sürrealizm kokar. Yaktığında bir sigara onun manzarasıyla, taze çekilmiş kahve kokar. Seyrederken senin seçtiğin filmi, patlamış mısırla kola kokar. Alışverişe gitsen onunla, sevgili ev kokar. Akşam döndün yorgun argın, sevgili şarap kokar, mum kokar. Dalmışsanız derin muhabbete, bir kadeh rakı kokar. Soğukta koştur dolmuşa birlikte, sevgili bol tarçınlı sahlep kokar. Vapurla geçerken karşıya, martılar kadar özgür kokar. Arkasından el sallarken, sevgili umut kokar. Telefonun çalar gecenin bir vakti, odan bir anda özlem kokar, bil ki arayan o. Üzgün geldiyse yanına, daya burnunu saçlarına, yasemin kadar hüzünlü kokar. Sevinçliyse ellerini tut, avuçları bebek kokar. Sen mi sıkıldın birşeye, göm göğsüne başını, sevgili teselli kokar. Kavga bile etsen sebepsiz yere, sevgili en fazla karanfil kokar.
Her hediyeni aslında kendin için alırsın sevgiline. Kitap alsan önce sen okumuşsundur zaten, senin hissettiklerini hissetsin istersin, kolye alsan sevgilim aldı desin istersin arkadaşlarına. Parfüm aldıysan başka, onun için almışsındır küçücük şişeyi. Sevgili zaten güzel kokar sana. O da parfüm gibi kokmaz zaten, parfüm o gibi kokar. Aynı parfümü sıkmış başkası geçsin yanından, parfüm kokar, sevgili kokmaz.
Yalnızsan eğer, sevgilinin giydiklerini geçir üstüne. Senin eşofman üstün o zaten, çekinme. O da aynı sevgili kokar. Hiçbir şey gibi kokmaz başka, sadece onun gibi. İhtiyacın yok başka şeye. Eşofman sevgili, sevgili hayat kokar.
keremerol@hotmail.com