Rüyalarımız Gerçek Oluyor; Nine Inch Nails

Nine Inch Nails geliyor. Rüya gibi. En güzel rüya bile derim buna ben. Şimdi oturup NIN ile ilgili bir şeyler yazmak, tanıtmak falan mı gerekir? Hayır. NIN’i bilmeyen mi var? Ama ölmeden önce bir Nine Inch Nails konserine niçin gidilmelidir konusunda ahkâm kesmeye de kargamecmua’da her zaman yer vardır zannımca.

 

1. Daha önce herhangi bir NIN konserini canlı ya da kayıttan izlemiş olmak. (The Boston Globe gazetesi şöyle tanımlamış Fragility turnesindeki sahne şovunu; hafızalardaki en üstün ışık gösterilerinden biri.)

2. Hurt. (Söylediler de inanmamıştım. Girdim kendi gözlerimle okudum. Kutsal bilgi kaynağı ekşisözlük’ün “nine inch nails” entry’sinde bir kardeşimiz aynen şöyle yazmış: “johnny cash abimin hurt isimli muhteşem şarkısını fena kavırmıyo bunlar ama tabiy cash ağbimiz bambaşka bir şey..” Şaka diye de kıvrılınmaz bundan. Böyle ukala cahillikler içimi acıtıyor.)
   

3. Happiness is Slavery klibi. (1992’de başrolde oynayan Bob Flanagan ölmeden 4 yıl önce çekilen ve tüm dünyada yasaklanan bu klibi nette bulup
   izlerseniz Trent Reznor’un sahnedeki performansına dair biraz fikir edinebilirsiniz.)

4. Konserde kendinden geçerek Closer’ı söylemek. (I want to fuck you like an animal / I want to feel you from the inside / I want to fuck you like an animal / My whole existence is flawed / You get me closer to god.)

5. NIN’in sahnede üç kademeli gösterim ve sahne önüne gerilen tül perde ile izleyeni afallatan kendine özgü görsel materyal kullandığını ve izleyiciyi her şarkıda ayrı bir ruh haline sokacağını bilmek. (Led’ler, DLP projektörler ve daha bilimum ışık gösterisi haricinde, sadece sahneye yansıyan görüntüleri ayrıca belirtme ihtiyacı hissettim.)

6. Trent Reznor iki yıldır plak şirketine ihtiyaç duymadan kendi ürettiğini kendi web sitesinde hem de farklı farklı versiyonlarla satmaya başlayarak müzik endüstrisine işaret çektiği için. (Satmak dediysek, beleşe de indirebiliyorsun. Farklı versiyonların fiyatları farklı.)

7. Gelmiş geçmiş en başarılı ARG (alternate reality game) projelerinden birini Year Zero albümüyle birlikte devreye sokarak müziği paylaşmanın yepyeni yollarını keşfettikleri için. (İpuçlarını takip ederek web sitelerine ulaşmak, konserlerde sağa sola flash-disc’ler içinde şarkılar bırakmak, giydiğin t-shirt’te yazılı sloganın [inanmaya çalışıyorum] seni yeni bir web sitesine yönlendirmesi… Year Zero ABD’nin dış politikalarının 15 yıl sonra nasıl bir dünyayı getireceğini kurgulayan konsept bir albüm. Dinleyicisini oyunun içine sokarak bilinçlendirmeyi de akıl eden Trent Reznor oldu sonuçta. Sanat Direniştir. Eyleme Geçebilirsin.)

8. Tabiyatı itibariyle sert ve zor dinlenebilir bir müzik olan endüstriyel müzikle tüm dünyada 20 milyonu aşkın plak satabilmek. (Reznor müziğini endüstriyel diye tanımlamayı sevmez ama tek başına binlerce sesi işleyerek oluşturduğu albümleri tanımlamaya en yatkın janr bu. Ki endüstriyel müziği popülerleştirebilmek her babayiğidin harcı değildir.)
   

9. Yaşayan en etkili ve ilham verici insanlardan biri olan Trent Reznor’la aynı havayı solumak. (Bu “en etkili” ifadesi bana ait değil, genel bir kanı. Onu da belirteyim.)

10. The Downyard Spiral albümünden sonra David Bowie’nin NIN’in müziğe olan etkisini The Velvet Underground ile kıyaslaması. (Bowie’ye katılmamak imkânsız. The Velvet Underground nasıl punk’ı müjdelemiş ve kısa sürede ‘70’lerin tüm alternatif ve yer altı müziklerine doğrudan ilham verdiyse, NIN’in 1988’de başlayıp bugüne kadar getirdiği müzik, biz henüz farkedemesek de geleceğin müziğini etkilemeye devam ediyor.)

11. Reznor’un taviz vermez tutumu. (iPod ile, Fox TV ile, Universal ile, MTV ile, Bush ile, Birleşik Devletler Ordusu ile papaz olmuş bir adamdan bahsediyoruz. Onun tavizsiz tavrı ve politik duruşu ABD’nin de medar-ı iftiharı. Ve genç müzisyenlere ışık tutuyor.)

12. Reznor’un sakince fısıldarken biraz sonra önünde ne varsa artık, mikrofon, klavye, gitar, aletin ırzına geçeceğini kendi gözünle görmek. (Sabırsızlanıyorum.)

13. Trent Reznor gerçeği görür.

info@kargamecmua.org