Stephen Stills : Daima

Eskiden, biz doğmadan önce olup bitenlerle ilgili fikir yürütmek zor. Keza o anda orada olmazsan ufak ayrıntıları bilmen mümkün değil ya da manipülasyondan özgür bir şekilde hikâyeyi bilmek. Kısaca ben Crosby, Stills, Nash & Young isimli gruptan niye en son Stephen Stills ile tanışabildiğimi ve gördüğüm en güzel seslerden, en güzel gitaristlerden, en güzel bestecilerden biri olmasına rağmen neden onun bu kadar geç farkına vardığımı merak ediyorum. Neil Young tamam, şöhretini nasıl kazandığını anlayabilirim, ki hâlâ Stills bence daha iyi bir şarkı yazarıdır. David Crosby’i The Byrds ve karikatürize tipinden dolayı daha çok biliyoruz belki. Nash ise makul adam pozisyonuyla herhalde.
 
Yukarıdaki satırlar benim için tam şu an geçerli değil, 6 sene öncesi için geçerli. 2007’de yayınlanan Just Roll Tape: April 26th, 1968 isimli albümün elime geçmesiyle hissettiklerim. Tanımıyor muydum? Tanıyordum. Buffalo Springfield’i biliyordum, CSN&Y’ı biliyordum ama birader kendi başına bu kadar yeteneği barındırdığını bilmiyordum. Just Roll Tape, Stills’in bir gün Judy Collins’ten kalan stüdyo saatinde oturup tek başına bestelerini çaldığı bir kayıt. Stüdyo kapanırken kayıtlar bulunuyor ve 25 yıl sonra Stills’in eline Graham Nash sayesinde geçiyor ve yayınlıyorlar. Aman yanlış anlamayın, öyle temiz kayıt falan değil, bildiğin cızırtılı demo’lar. Ama harikaydılar. O şarkıların çoğu daha sonra Stills’in kariyerinde solo veya CSN&Y ile beraber albümlerde yer aldılar ama açıkçası hiçbiri o saf güçte değiller. Bu da benim özellikle rock dünyasında demo’lar her zaman en iyisidir tezime yakın bir durum.
 
Stills’in kariyeri Carry On isimli 4 CD’lik bir box sette toplandı. 82 adet şarkı sanatçının The Au Go Go Singers, Buffalo Springfield, Manassas, CSN&Y ve solo dönemlerinden şarkılar içeriyor. Bilinmedik iş pek yok. Bir tek Jimi Hendrix ortak şarkısı var (No-name Jam), belki o kayıtlardan daha çok duymak isterdik. Hendrix diyorum.
 
Stills’in başta yazdığım pozisyonda olmasının sebebi göreceli olarak 1977’den sonra üst düzey müzik çıkaramaması. Neil Young’un istikrarı onda hiç olmadı. Bunun klasik nedenleri olduğu söyleniyor. Alkol vs. Biraz da Brian Jones’a benzetiyorum onu. Yırtmışından. Ama gene de bu bir sorun değil. Ne değerler en verimli zamanlarında yitip gittiler şu dünyada. Stills muazzam yeteneklerini sonuna kadar kullanabilmiş, bu fırsata sahip olmuş ve hiçbir zaman “satılmış” olmamış.
 
Carry On’da country, blues, latin, rock n’ roll, hatta funk, hepsi en üst düzeyde ve harika çalınmış halde. Harika bir vokal ve bam telinize değen melodiler. Stills büyük bir hazine. Bu sandığı açmanızı diliyorum. Bu özellikle de akustik gitar üstadını saygıyla selamlıyorum.
 
YN: Yazıyı tamamlarken gördüğüm bir haber; Stills, Lousiana’lı gitarist Kenny Wayne Shepherd’la Can’t Get Enough adında bir albüm yayınlıyor yakın gelecekte. Stills’in 1968’de Al Cooper ve Mike Bloomfield ile ortak kotardığı Super Session isimli efsane kayıtlara bir saygı duruşu olacağı söyleniyor.

  khgv@hotmail.com