Geceyarıları Yollararası Mertopolitik Rock


Can Tuncay
İhtiyaç Molası:
Taner Sarf: Gitar, Vokal
Tolga Çebi: Klavye, Keman, Geri Vokal
Sinan Gürsoy: Bas Gitar, Geri Vokal
Murat Güllü: Davul, Geri Vokal
 
Nerden başlamalı, nasıl anlatmalı bilemedim. Neredeyse grubun tarihi kadar eski dostluğumuz. Tamam, son yıllarda boşladım çocukları biraz. Ama yeni kayıtlarını dinliyor, arada bir canlı izliyorum sonuçta. Bu aralar genelde maç yapıyoruz halı sahada. Ama o da bir ihtiyaç.
 
Şimdi bu Taner ile Sinan liseden sınıf arkadaşı. Yani grubun kurulması tipik bir hikaye. Tolga ekleniyor, müzik piyasasına zaten girmiş Murat, aileden Çanakkaleli olduğu için gidip gelirken çocuklarla tanışıyor, müzik yapmaya başlıyorlar falan. Biraz farklı olan İhtiyaç Molası’nın (İM) Çanakkale’de kurulması. İM, Çanakkale’nin bütün kendine özgülüğünü barındırır içerisinde. Çanakkale’nin yavaşlığı, ortasından akıp duran suyun sakinliği, boğazın geçilmezliği pek benzemez ama İM’e. Mesela Çanakkale’nin içinde yoktur ama İM’in içinde capcanlı bir çarşı vardır, aynalı. Ritmi, trafiği asla aynı kalmaz. Müzikleri ilerler durur. Boşuna değildir bu ülkedeki en uzun soluklu progresif rock topluluğu olmaları. Hatta "Gibraltar Encylopedia of Progressive Rock"ta yer alan tek Türk grubu onlar.
 
Tabii bunca zaman birlikte bir sürü şey yaptıktan sonra onları ve müziklerini anlatabilmek için olaylar geliyor sadece akla, tanımlardan sonra. Mesela Sinan’la beraber bir klip çekimi için tam 24 saat boyunca Florya’da bir fabrikada geçirdiğimiz o saçma sapan gün. Mesela Murat’la ilkokul arkadaşı olduğumuzu tanıştıktan 5 yıl sonra hatırlayacaya kadar her gördüğümüzde birbirimize “ben seni bir yerden tanıyorum,” diyişimiz. Mesela Taner’in sahneden indikten sonra parendeler atarak seyircinin içinden geçtiği o Queen gecesi (adam yüz kilo).
 
Ve mesela bir arabaya doluşmuş Edirne’ye gidişimiz. Tolga uzun zaman Trakya Üniversitesi’nde Yaylı Sazlar Bölüm Başkanı olarak çalıştı. Yaylılar için yazdığı eserlerin prömiyeri yapılıyordu Edirne’de. Tabii yanınızda Taner gibi bir hiperaktif varsa yollar bir garip oluyor. Maceralara girmeyeyim burada, İM’i anlatayım.
 
Onlarla geçirdiğim en acayip deneyim, ’97 senesinde –sanırım- Baraka’da çaldıkları bir gece. Bilenler bilir, İM cover çalmaz, sadece konser verir ve kendi şarkılarını çalar. Ama bazen tuhaflıkları tutar (bazen biraz yersiz oldu aslında), cover çalası gelir hepsinin. İşte o gece biri istek parçasında bulundu; Pink Floyd, “Wish You Were Here”. Bizimkiler bunu istek albümü olarak algılayıp baştan sona sırasıyla tüm albümü çaldılar. Bir kere de bizim evde bütün bir Nick Cave albümü çalmışlıklarına şahit olmuştum tabii.
 
En ilginci onlarla stüdyoda takılmaktır. Birinin getirdiği bir riff’in ya da motifin nasıl şarkıya evrildiğini (buraya kadarı normal, zaten şarkı genellikle böyle yapılır), şarkının sonra hiç durmadan tekrar tekrar evrildiğini görmek acayip bir deneyimdir. Çünkü durmaz bu süreç hiç. Albüm için en sonunda bir düzenleme kaydedilse bile durmaz. Her çalınışta değişme potansiyeli bakidir. Zaten bir tek bu yorar sizi. Güzelim “Gece”nin o ilk gitar-keman halini bilirken albümde ya da sahnede de onu dinlemek ister kulak. Ama adamlar hep kurcalarlar; kendinlerini, sizi.
 
İM’in enstrümantal ve İngilizce şarkılarından oluşan ilk albümü “Milad” Zihni’den, yine enstrümantal ve Türkçe şarkılarından oluşan “1,5” albümü Çan Müzik’ten çıktı. Üçüncü albüm için ellerindeki malzemeyle oynayıp durmaya ve yeni kayıtlar yapmaya devam ediyorlar. Gönül hiçbir albümde yer almayan “Change of the Day”, “Psycho”, “Papa” gibi şarkıları da (sonuncusu “Komple Kayıp” kompilasyonunda yer almıştı gerçi) istiyor gelen albümde. Belli mi olur, KargART sahnesinde çalarlar belki. Ya da şimdiden istek yapmış olalım.
 
Bir de buradan kitlelere seslenmek istiyorum; Tolga Çebi ödüllü bir tiyatro müziği bestecisidir, öyle tanınması da normaldir tamam, ama kendisini ve hatta sahnelerin en şirin şirin sırıtırken parmakları durmak bilmeyen basçısı Sinan’ı; Murat Yılmazyıldırım ya da Feridun Düzağaç ile yaptığı çalışmalardan tanıyarak İM müziğini hiç dinlememiş gafiller var hâlâ. Siz onlardan olmayın.
 
 
Karga Canlı Konser Dizisi 3
İhtiyaç Molası
15 Şubat 2008, Cuma
KargART Salonu
info@kargamecmua.org