Fotoğraf: Deniz Koloğlu

Kendisi Ömer İpek


Cancağızım diye konuşan başka biri yoktu hayatımızda. Normalmente de demeyecek kimse artık. Catchin’ Grooves by ömeripek dinleyemeyecek. Sürekli “eylemekte hayatı” diye diye, her eylemde, her konserde, her köşeyi dönünce, başını çevirince orada olan dostumuz, gitti.

 ...Yorulmuş ve daha önemlisi, bezmiş olabilirim. Yerleşik olmak iyi gelecek sanki bana şu aralar... Yollar orada... Gerekirse çıkarım gene... Ama bir dursam fena olmaz.
 
Bisiklete binin... Olmadı, binin bisiklete... Olur...
 
Bu ülke bana hayat şansı tanımıyor... Ama buna direniyorum... Çünkü bu direnişe hakkım var... Başka bir yerde yaşamak istemiyorum.
 
Perspektif... işte bütün 'mesela' bu...
 
Mesela; “30 - 50 yıl önce şu yaptıklarımda hatalıydım..” lafı makul geliyorken bana, “ya geçen ay n'aptım ben öyle?! çık çık çık!” diyen ve tersayak sürüklenen zihniyet bana hiç makul gelmiyo...
 
Hezimet! Diğerinin daha mübah olduğu anlamını çıkarmadan bir bardak soğuk su içmektir...
 
Tam sevgili olacağım, bir gülme geliyor.
 
seçim barajı diyorum! hoop? sesimi duyan var mı?!
 
Her seçimde böyle... Yıllardır... önce enerjiyi %10’a harcayıp, sonra hayıflanmak, sonra; ya önümüzdeki seçime %10’u geçmek için çalışmak lazımlar.... bu böyle geçip gidiyor... pespaye hayatlarımız da...
 
Baktım olmuyor, “biraz daha yaşamalı” dedim... İçimden tabii...
 
sen öldün mü? ben ölmedim. oldun mu? ben hâlâ olmadım.
 
sakin piano sakin piano... ööle geçip gidecek.
 
pörsümüş zekâya akıl denir cicim.
 
havada asılı enerjiler. ben enerji topu. ama atacak yer, gidecek liman... daha ortasındayım yolun. belli ki zaman lazım...
 
ya durunca önüne çözümler geliyor... çözülüyor...
 
aslında daralma yok da... çok genişmişim de... şimdiki kaba sığmaya çalışıyormuşum da... onun sıkıntısı imiş de...
 
bize aklınca koşum taktı bunlar. biz de gemi sıyırmayı seçtik.
 
keyf, huzur ve aheng ile... sevgiler :)