Bir Füg. O Kadar…

-*-

“Tallis öldü, Tallis öldü.
ve müzik ölür…”
der öğrencisi Byrd hocası Tallis için.
Salieri’yi Amadeus filmini izleyenler Mozart’ın düşmanı bilir de Salieri’nin Beethoven ve romantiklerin krallarından Lizst’i yetiştirdiğine kulak asar mı?...
Bir füg:
Biri:
Do-sol-fa-mi-re. (Kim olsun? Buxtehude?.. Mesela)
Diğeriyse:
Re-la-sol-fa-mi. (Kim olsun? Bach?... Mesela)
Diğeri diyez, bemol ekler, kiminin ayağı orgun pedallarına yetişmez, kimi piyanonun pedalını daha sert ya da yumuşak kullanır, sustain yaratır ya da staccato yapar.
Kuşak, nesil de bu işte:
bir füg.
O kadar.

-*-

Oryantalist melodiler de duyarsınız batı müziğinde. Çünkü Haçlı seferleri Doğu’dan hazineler kadar ezgiler de getirmiş. Troubadorlar bunun için varmış.
Biri:
Akor üzerine.
Diğeriyse:
Ritm ve melodi.
Akordan Glass, ritmden ve melodiden Shankar ile ortak çalışmalar yapar. Ya da melodik Shankar, armonik Menuhin ile... Geleneksel Shankar mistik Woodstock’ta sahne alır.
Kuşak, nesil de bu işte:
Bir duo.
O kadar.

-*-

Kyrie.
Sanctus.
Benedictus.
Kilise için bestlenir bunlar seküler müzikten önce. Koral bestelerdir bunlar. Org kilisede ihtişamla durur.
Bireysel duygular patlar Rönesans ile. Aşıklara yazılır şarkılar, ağlayanlara, mutlulara, coşkunlara, Krallara, Kraliçelere…
Orgun sesi hâlâ duyulur. Korkunç gelir o günün Rahipleri aydınlanmış, reformlaşmış insana.
Yani Rahiplerin çaldığı org:
Bırrrrrrrr!!!
Gustav’ın ya da Ton’un çaldığı org:
Vaaaaaaay!!!
Kuşak, nesil de bu işte:
Bir ironi.
O kadar.


BU KADAR. burakbayulgen@yahoo.com