KONTRAST

FAVORİ
 
Bruce Springsteen / High Hopes / Columbia
2012 yılındaki Wrecking Ball’un ardından gelen ve kâğıt üzerinde “Boss” etiketli 18. stüdyo albümü olarak görünene High Hopes, hafiften kafası karışık bir derleme aslında. Bruce babanın konserlerinde sıklıkla yer verdiği cover parçalarla daha önceden yayımlanmış bazı şarkılarının farklı prodüktör ve müzisyenler eşliğinde oluşturulan yeni düzenlemelerinden harmanlanmış bir albüm elimizdeki. Yorumlarda fazlasıyla eleştirilse de parçaların çoğunda son birkaç yıldır neredeyse yarı zamanlı bir E-Street Band üyesi haline gelen Tom Morello’nun (Rage Against The Machine, Audioslave ) olduğunu da not düşelim. Albümün talihsizliklerinden birinin de isminin yarattığı beklentiler olduğu söylenebilir. Öte yandan bu saatten sonra Springsteen’den farklı bir kulvar arayışına girmeyi beklemek ziyadesiyle abes. ‘60’lı yaşlarında hâlâ bugüne dek en iyi yaptığı şeyi yapmaya devam eden patrona saygımız elbette büyük. Springsteen’in müziğinin ve etkisinin sahnedeyken geometrik şekilde katlandığı bilinciyle ve kendisini memleket sathında canlı izleyebilme şansına sahip oluncaya dek acısıyla tatlısıyla High Hopes’a yarenlik etmekte sorun yok; Boss – The Original!
 
PLASE
Warpaint / Warpaint / Rough Trade
2010 yılında yayımlanan The Fool isimli ilk çalışmalarıyla ajandalarımıza not ettiğimiz LA çıkışlı dört kadından kurulu Warpaint’in kendi adlarını taşıyan ikinci stüdyo albümleri yine Rough Trade etiketini taşıyor. Post-punk döneminin önemli prodüktörlerinden biri olan ve New Order, Depeche Mode, U2 ve Nick Cave gibi isimlerle çalışmış Mark Ellis’in (aka Flood) ortaklığında ortaya çıkarılan albümde, ilkine kıyasla trip hop referanslı altyapıların biraz daha ön planda olduğunu ve gitarların hafif kısıldığını belirtmek gerekli. Öte yandan içe işleyen ruhani ve kırılgan vokaller yine başrollerde. İlk çıkış parçası olan ve Chris Cunningham imzalı videosuyla dikkat çeken “Love Is To Die” albüm ortalamasının üstünde nefis bir beş dakika vaat ediyor. Kalan kısımda ise daha dingin, kontrollü ve dengeli bir atmosfer içinde hikâyelenen parçalar için shoegaze – dreamy pop tanımlamalarını kullanmak olası. Yüksek tempolu “Disco/very” ve sıcakkanlı “Feeling Alright” albümün diğer parlayanları. Hafif çiseleyen yağmurlu bir havada, loş bir sokakta benzersiz bir yol eşlikçisi olabilecek albümde, kulaklarımız ara ara sanki biraz daha karanlık, depresif ve keskin tınılar da aramıyor değil.
 
SÜRPRİZ
Actress / Ghettoville / Werk Discs
İngiliz müzisyen Actress (Darren J. Cunningham) elektronik müziğin girift topografyasının en karanlık köşelerinden paletine aldığı seslerle derlediği yeni albümüyle bünyemizde minik bir deprem etkisi yaratmayı başarıyor. Alışıldık melodik kurguların uzağında, toprağa gömülü basların arasında şekillenen bu gizemli yolculukta tam 16 parça var. Ateşi alınmış teknoik altyapıların üzerinde salınan drone kökenli ses hücrelerinin, endüstriyel / metalik kulvarlar arasında gidip geldiği parçalar benzerine pek denk gelinmeyecek bir maharetle birbirine eklemlenerek adeta disütopyan bir filmin işitsel yansımasına evriliyor. Ara ara nabzın yükseldiği ve bazen de vokal kırıntılarına denk gelebileceğiniz Ghettoville’de Actress kendine has tutarlı bir müzikal dil ve kimlik yaratıyor. Doğrusunu söylemek gerekirse ilk anda albüme nüfuz etmek dinleyiciyi biraz yorup vakit alsa da, sonrasında Ghettoville dar arka sokaklarında, metruk labirentlerinde, kimsesiz patikalarında içinize tedirginlik pompalayan garip bir hazla yol aldığınız terkedilmiş bir kasabaya dönüşüveriyor. Riski de keyfi de size ait!
  okan@kontrarecords.com