KADIKÖY’Ü KİMSE CLAIM EDEMEZ ULAN!

Öncelikle bana güvenemeyeceğinizi bilin diye şaşırtmaca başlık attım. Başlığın konuyla alakası yok. Sadece claim’i kullanış biçimime dikkat çekmek istedim. İngilizce kelime kullanayım daha da güvenilmez olayım deyi.
 
Güven, Etiler’de bir emlakçı ismi. (Vefa’dan çağrışım) Aslında böyle tartışılabilecek bir konu gibi duruyor ama bu paranoya çağında en kolay diss’leyebileceğimiz konu ciddiyetine sahip. (bir daha yapmıycam.) Güven duygusu kanımca distorte edilmiş vaziyette. Parayla alınan bir şey. (Dikkat köpek var! Dikkat zengin var! Zengine güvenilir mi lan?!) Site güvenliğine indirgenmiş vaziyette. Ya da ben öyle sanıyorum. Çünkü tanımlayamıyorum. Galiba bize önce kaybettirdiler. “Babana bile güvenme,” diyorlar ya. Ufakken duyunca hafiften kıllanmadım değil. Ne olur ne olmaz. Arkanda bir gözün olsun. Tüm tanıdıkların seni soyup soğana çevirmek için sırada. Milyarder filmindeki Mesudiyeli Mesut’un rüyaları her şeyi anlatır. Etrafımdakilere güvenebilir miyim? Yoksa hepsi boş bulunacağım bir anı mı bekliyorlar? Kalabalık bir yere gidip realiteden, gerçek duygulardan bahsedin. Ne kadar çok komplocu olduğu gördüğünüzde tadınız kaçacak.
 
Güvende konformizm de var tabii. Kendini kandırarak güvende olduğunu düşünmek. Çünkü işine öyle geldiği için. Hal Hartley ve Trust isimli filmi. Güven, pimini çektiğine patlayıp patlamayacağına emin olmadığın ama sürekli yanında taşıdığın bir el bombası. En büyük konformist tavır da “İnsanlar değişmez” kafası. Değişmeyeceklerine güvenmek istemek. Hayatı bilgisayar oyunu etki-tepkisiyle yaşamak istemek. Öyle güven istemezük haliyle. Statükoysa sana güven verecek, de hadi git.
 
Kendine güven meselesi. Herkes söylüyor, kimse bir şey yapmıyor. Yapamayınca nihilist particiler türüyor. Vardır ya hani mutsuz olduğu için herkesle yatan kadınlar veya alkolik genç adamlar, rezalet çıkaran. Bir de yavşakça özdeşleşmemiz istenir. Geçmişini zikerin. (Yüksel Aksu’ya selam)
 
Dürüst insan rahattır. Dürüst insan der ki kendim için yaşamalıyım. İstediğimi yapmalı, özgürlüğümü tanımlayabilmeliyim. Bunu diyen insana güvenebilirsin. Bir insana ne kadar çok kendine ait olmayan sorumluluk yüklersen ona o kadar az güvenebilirsin derim.
 
Bu karmaşık ve gergin yazı bana olan güveninizi sarstıysa ne mutlu bana. Bir şiirle bitirmek isterim;
 
LÖPET DİYE BENZİNCİ AÇŞALAR
 
Din ve para
İçselleştirilmesi fena
Özgürlük için de öyle
Sonuçta sanatçılık felan iyi de
En sonunda sigortana bakıyor
hayat vaziyetin
 
gerçekçi ol, gerçekçi ol kendihayat@gmail.com