KONTRAST
FAVORİ
Hot Chip / Why Make Sense? / Domino
Joe Goddard ve Alexis Taylor’ın başını çektiği indie dance topluluğu Hot Chip 6. stüdyo albümlerinde de türler arasında gözü pek bir tavırla dolaşmaya ve dans pistlerinden bize keyifli melodiler uçurmaya devam ediyor. 15 yıllık kariyerlerinin en usta işi “pop” üretimlerinden biri olan Why Make Sense?, hip hop, R&B, house gibi türlerin altyapıları üzerine oturan eğlenceli synth tınıları ile birlikte başından sonuna pozitif bir dinleme seansı vaat ediyor kulaklarımıza. Girift yollarda kaybolmadan ortaya çıkarılan görece basit ama bir o kadar sıcak, içten ve nitelikli ana omurga Hot Chip’in en ayrıksı özelliği olsa gerek. Taylor’ın vokal rengi ve pırıl pırıl prodüksiyon da albümün hak edişini bir puan artırıyor açıkçası. Açılışı yapan “Huarache Lights” damar ritmik kurgusuyla, “Dark Night” yaylılarının eşlik ettiği derinlikli yapısıyla, “Easy To Get” popomuzu illaki sallatan müthiş funk esintili baslarıyla ve “Need You Know” yüksek temposuyla albümün en dikkat çeken köşe taşları. Arada nabzın düştüğü birkaç parça olsa da, bunları da tüm albüme göz geçirirken minik soluklanma egsersizleri olarak görmek olası. Bueno!
PLASE
Patrick Watson / Love Songs For Robots / Domino
Montreal çıkışlı Patrick Watson’ın kendi adını taşıyan indie ekibi üç yıllık aranın ardından Domino etiketi altındaki ikinci, toplamda beşinci stüdyo albümüyle müzikseverlere tekrar merhaba diyor. Watson’ın ruh tellerini titreten hafif falsetto vokali, ziyadesiyle iştigal ettiği film müziklerinden albümlerine yansıyan takdire şayan sinematik vurguyla birleşince ortaya leziz bir menü çıkıyor. Geçmiş albümlere kıyasla daha güçlü kreşendolar ve dengeli yaylı partisyonları, elektroniklerin bir adım öne çıkışı adeta sanal bir James Blake / Coldplay sinerjisi yaratarak, Love Songs For Robots’u ekibin bugüne dek imza attıkları en iyi iş haline getiriyor. Az biraz melankolik, genelinde coşkulu ve değişken karakterli parçalardan oluşan 50 dakikalık albümde neredeyse vasatın altına pas veren bir parça dahi yok. Özetle gitarla piyanonun ana rehberliğinde ve Watson’ın içimize fısıldadığı “sesimi takip et” hissiyatıyla çıkılan bu yolculuk, ara pasajlarda hem tempo hem de ruh olarak barındırdığı bol katmanlı yapısıyla hafiften ustalık dönemi işi olarak kokuyor. Yılın en sağlam adımlarından biri!
SÜRPRİZ
Terranova / Restless / Kompakt
Tez elden şunun altını kalınca çizelim; Köln merkezli müzik etiketi Kompakt’ın elektronik müzik referanslı her detaya yön ve lezzet veren aurası Restless’ın her anında zerre kuşkuya yer bırakmadan sonuna kadar hissediliyor. Gus Gus’un 2011’de Arabian Horse ile yaptığını, Terranova Kompakt etiketli ikinci, kendi adlarını taşıyan altıncı stüdyo albümünde mahirane bir yolla Restless’da başarıyla tekrarlıyor. Karşı konulamaz ritimler, su gibi akıp giden melodiler, dur bunu bir daha dinleyeyim dedirten nefis ötesi baslar ve kick’ler albümün her saniyesinde adeta baş döndürüyor, keyif zerkediyor. Açılış parçası “Tell Me Why” tam isabet Stereo MC’s vokalisti Rob Birch seçimi ile şimdiden bir klasik tadında. Sonrasında “Labrador” adım adım gelen okkalı teknoik vuruşlarıyla aklımıza kazınıyor. “Goldilocks” tempoyu yükseltiyor ve albüm kendi meşrebinde en ufak bir sapmaya izin vermeden bir bütün halinde kanımıza an be an giriyor. Klasik mottomuzu bir kez daha yineleyelim; Kompakt’sa, at sepete! Keyifle dinleyiniz, dinlettiriniz!
Kontra Plak Adres: Tomtom Mah. Yeni Çarşı Cad. 60/A 34433 Beyoğlu, İstanbul www.kontrarecords.com