İtiraf Ediyorum Peder...

Recep İvedik’e çok gülüyorum.
// Bölgesel kiloları belli etmemek için bol elbiseler giyiyorum.
// İş yerinde çalışıyor gibi görünüp gizli gizli Facebook açıyorum.
// Bazı İngilizce kelimeleri ben de anlamıyorum.
// Orhan Gencebay şarkılarını ezbere biliyorum.
// Darbuka sesine kıvırıyorum. 
// Saçlarım boya, kirpiklerim takma, tırnaklarım modifikasyon. 
// Çok sinirlenince küfür ediyorum. 
// Realistiğim ama fala inanıyorum. 
// Karşımdaki insanın önce burcunu sorarım. 
// Bazı teknolojik aletleri kullanamıyorum. 
// Gotik olduğum zamanlarda beni kan tutuyordu. 
// Telefonuma cevap verme hızım 1G. 
// Bazen cevap vermekten kaçıp ustaca manevralarla konunun etrafında dolaşıyorum. Demagoji yapıyorum. 
// Browni, çikolata, profiterol gibi normal kadınların sevdiği tatlıları sevmiyorum. 
// Taksimetre açılır açılmaz ultra tedirgin oluyorum. 
// Bir Batman filminde deformik bir karakteri oynamak istiyorum. 
// Hiç özür dilemedim. 
// Bazen keşke derim. 
// Böceklerden, kapalı yerlerden ve yükseklikten ödüm kopuyor. 
// Kendimi açık etmekten hoşlanmıyorum. 
// Birkaç defa ten rengi külotlu çorap giymiştim. 
// Yalan söyledim, söylüyorum, söyleyeceğim. 
// Kenan İmirzalıoğlu’nu beğeniyorum. 
// Ofsayt ne bilmiyorum. 
// Yemek yapamıyorum, sadece sos ve meze yapabiliyorum. 
// Saçıma dokunulmasından hoşlanmam. 
// En sevmediğim cümle “Ee, anlat”tır. 
// Uzun insanları kule gibi görüyorum. 
// Babet giyemiyorum. 
// Fiks sarhoşluk cümlem: Beni büyücüler ele geçirdi.
// Çocukken Alf’e âşıktım. 
// Zamanı durdurmak çocukluk hayalim. 
// Yaşlanmaktan ve kilo almaktan ölesiye korkuyorum. 
// Yeşilçam filmlerine ağlıyorum. 
// En sevdiğim kahve adi fast food kahvesi. 
// Kuaför dedikodularına bayılıyorum. 
// Serserilerden hoşlanıyorum. 
// Doğum günümü hatırlamayanı defterden siliyorum. 
// Çözemediğim meselelerde direkt kaçıyorum. 
// Kinder’e hep mesafeli oldum.
// Seda Sayan’dan korkuyorum.