A PHP Error was encountered

Severity: Notice

Message: Only variable references should be returned by reference

Filename: core/Common.php

Line Number: 257

karga | Hiss Golden Messenger: Ruh Sağlığı

A PHP Error was encountered

Severity: Notice

Message: Use of undefined constant REQUEST_URI - assumed 'REQUEST_URI'

Filename: views/dergi_view.php

Line Number: 102

http://www.kargamecmua.org/dergi/sayi/85/459" target="_blank" class="twitter">twitter

Hiss Golden Messenger: Ruh Sağlığı


Utkan Çınar
Bu aralar Alt. Country ve folk’un ve hatta ‘70’ler etkili Laurel Canyon sound’unun çok iyi albümler yarattığını ve bu tarzlara dokunan müzikler yapan birçok müzisyenin en iyi albümlerini son yıllarda yaptığını söylemek abartı olmaz herhalde. Mecmuada son aylarda yazdığım Bill Callahan, Damien Jurado, Mark Kozelek gibi isimlerin son dönemlerde sıklıkla albümler yapması ve bunların da kariyerlerinin en iyi işleri olmasıyla Amerika’nın TV dizileriyle beraber en dikkat çekici kültürel ihracatının bu tarz adamlar olduğunu söylemek lazım. Yukarıda saydığım isimlerin yanında uzun zamandır keyifle dinlediğim Wooden Wand* ve Hiss Golden Messenger’ın bu sayfalarda yerlerini açmanın zamanı geldi. Bu ay konuğumuz MC Taylor ve Scott Hirsch’ün başı çektiği Kuzey Carolina’lı grup Hiss Golden Messenger olacak. Geçtiğimiz yıl yayınladıkları Haw kariyerlerinin en iyi işleriydi ve büyük ihtimal bu yazıyı okuduğunuz sıralarda da yeni albümleri Lateness of Dancers da Merge Records’dan yayınlanmış olacak. Yazı yazılırken 2 şarkı dinlemiş bulunmaktaydım ki Haw’dan aşağı kalır bir yanı olmayacak gibi duruyor. Hayırlısı.

Öncelikle bi konuya açıklık getirmek gerek. Hiss Golden Messenger (HGM) ne kadar Taylor ve Hirsch’ün liderliğini yaptığı bir kolektif gibi dursa da (William Tyler ve Megafaun’dan Phil Cook gibi isimlerin de katkılarıyla) aslen MC Taylor’ın fikir babası olduğu bir proje. Hirsch ve Taylor 2009’da İlk HGM albümü From Country Hai East Cotton’ı yayınlamadan önce The Court & Spark adıyla müzik yapmaktaydılar ki o grup da bolca övgü almış önemli bir Alt. Country ekibiydi.



Müziğe geçmeden; önemli bir nokta daha var. HGM’in müziğinde dini öğelerin ağırlığı hemen fark ediliyor. Zaten şarkı adlarına baktığınızda da bunu rahatlıkla sezebiliyorsunuz. Bu benim gibi damardan ateist insanlar için bir sorun olmalı mı açıkçası bilmiyorum. Amerika’da din birçok farklı katmanlara ayrılmış durumda ve sekülerizmi bir şekilde özgürce yaşayıp ifade edebiliyorlar. (Evanjelist neo-con derin devlet kısmına bu yazıda girmeyelim.) Mesela Damien Jurado çok açık bir şekilde dini-bütün bir Hıristiyan. Şarkılarında bundan da bahsediyor; bizim daha yakın olduğumuz durum ve duygulardan da. Bunu da gayet güzel yapıyor. Taylor ise açık bir dindar değil ama beslendiği gospel kültürünün etkisinin müziğine yansımasının da çok doğal olduğunu söylüyor. 2010 tarihli 2. albümleri Bad Debt’teki (Taylor’ın oğlunun doğumundan sonra, bir akustik gitarla mutfağında kaydettiği gayet güzel bir albüm ve geçtiğimiz günlerde de tekrardan yayınlandı.) bir şarkı fazla “dini” olduğundan İngiltere’deki plak şirketi albüme konmasını istememiş mesela. Bu bir problem mi? Kişisel olarak ben öyle olduğunu hissetmiyorum ama dinleyicinin de bundan haberdar olması lazım. Bir de aklıma gelmiyor da değil, rock müzikte birçok tema hali hazırda antikapitalizm ile bağdaşmıyor zaten. Ama gene de çok seviyoruz. Uzun bir tartışma konusu bu. Önümüzdeki zamanlarda tartışma imkânı da buluruz belki.

Hiss Golden Messenger’ın 6 yıllık kariyeri bu sene 5. albüm Lateness of Dancers ile taçlanırken, onu bu sayfalara taşıyan müzikal özelliklerden bahsedelim. HGM keşfedilmemiş sularda dolaşmıyor. Ama bunu da çok iyi yapıyor. 2013’teki Haw’a kadar müzikleri country-folk havasında gayet modern ve kararında kaydedilmiş şarkılardan oluşuyordu. Hatta 2008’den beri olan süreci indie’den folk ve country’e oradan reggae ve soul etkili country’e döndüğünü söyleyebiliriz. Zaten günümüzde indie etiketli gruplardan ne zaman belli bir türe kayanlar oluyor o zaman ak koyun kara koyun belli oluyor. Bill Callahan en iyi albümleri bu şekilde yarattı kanımca. HGM için en önemli viraj tabii ki Haw. Geçen yılki başyapıtları gayet problematik bir tür olan country-soul’un Lambchop’tan beri en iyi örneklerinden biri oldu. (Lambchop ile karşılaştırmak haddime değil, onlar uzaydandır.) Haw ve yeni albümden dinlediğim şarkılara (albüm-dışı single "Brother, Do You Know the Road?" ve "Saturday Song") baktığımda HGM sound'unun iyice oturduğuna ikna oluyorum. Kesinlikle maceraya atılmıyorlar. Bu da bazen yapabileceklerini bilmekle alakalı. MC Taylor’ın geniş bir ses aralığı yok; sözleri ve onlara yansıttığı duygusuyla gücünü kazanıyor. Bir Alt. Country grubunda olması gereken bütün enstrümanlar yer alıyor albümlerinde ve buna ek olarak yaylı süslemeleri de gayet modern tınlıyor. (Burada Nigel Godrich’in prodüksiyonunu yaptığı Beck albümü Sea Change geliyor aklıma, özellikle "Paper Tiger" adlı şarkısı.) Bu modern tınlama her zaman illa ki iyi bir şey değil tabii müzikte. “Modern”in çoklukla “olumlu” bir sıfat olarak kullanılmasının yarattığı bir sorun diyebiliriz buna. HGM’in bunu kotarabilmesinin de nedeni aslında indie bilmeleri. (MC Taylor’ın gençliğinde hardcore gruplarda yer alması, rap’e ilgi duymuş olması gibi durumlar da var.) Bu da eskiyi tekrar etme ve nostalji gibi tehlikelerden kurtarıyor müziklerini.

Başta da dediğim gibi folk’un diğer türlerle etkileşimi, eski-indie’ci tayfanın bu müziğe katkıları ve albümleri bence şu anda en iyi örenkelerini veriyor. Iskalamamalı. Bill Callahan, Lambchop, Damien Jurado gibilerinin yanında artık Hiss Golden Messenger’ı da saymalı.

*Hatta HGM ve Wooden Wand ‘i beraber mi yazsam derken şöyle bir röportaja denk geldim. Önemli bir çalışma:http://www.aquariumdrunkard.com/2013/02/25/wooden-wand-interviews-hiss-golden-messenger/

khgv@hotmail.com