Vaktidir

Çok teşekkür ederiz öncelikle. 100. sayımızın çook gecikmesini ve hatta bu sayıyı da geciktirmesini hoşgördüğünüz için öncelikle. Sonra büyük bir telaşla hazırladığımız mecmua kapakları sergimize gösterdiğiniz ilgi için. (Ta Peru’lardan gelip sergimize sanat yönetmenliği yapan Susana Bouroncle’a da ayrı bir teşekkür tabii.) Yüzüncü sayıyı hazırlarken bolca duygusal an yaşadık. Ama katarsis sayının çıkması, serginin açılmasıydı. Çünkü çok çok iyi hissettirdiniz. Tekrar teşekkürler.

99 sayıyı ve geride kalan 9 seneyi didiklediğimiz birkaç aylık süreçte en çok düşündüğümüz kavram “zaman”dı. Doğal olarak da bu ayın dosya konusu oldu. Ama zamandan çok an ile ilgileniyormuşuz galiba. En azından dosya yazılarımızda böyle bir yoğunluk ortaya çıktı.

Yeni katılımcımız yok bu ay. Her zaman olmuyor.

O zaman, dönüşün.